Erik's Homepage

Na 2 maanden slecht weer, te warm, te nat, is het dan eindelijk weer eens tijd om een weekend buiten te spelen. Bestemming Freyr, maar door logistieke chaos werd het uiteindelijk op het laatste moment toch nog Bomal. Tegen de middag is iedereen ter plaatse en klimmen we wat in met makkelijke routes op het massief dat wat hoger ligt. 

Elly en Marco vermaken zich hier prima. Beneden zijn Rudy, Ester en Marlies al in een 6c+/7a bezig. Ikzelf probeer Je t’encule Newton een 7b/7b+. De eerste meter lukken prima, maar dan de crux en uitklim zijn behoorlijk stevig voor een 7b. Ik probeer het nog een tweede keer en besluit dan dat dit toch niet voor me is weggelegd op dit moment. Beetje teleurstellend wel eigenlijk. Dan Lothar, een 7c die makkelijk is volgens de locals. Op zich kan ik hier wel mee instemmen, maar de uitklim is zo raar en en dicht op de 6c dat dit me zo frustreert dat ik de route laat voor wat ie is. Ik snap dat je binnen op 1 kleur moet klimmen, maar buiten gebruik ik graag alles wat er zit. De 6c grepen zitten te dicht bij de 7c, en het voelt veel te makkelijk aan om die te gebruiken. Misschien ben ik te puristisch en streng voor mezelf. Dat de route daarna nog eens linksaf gaat en niet eindigt op het 6c relais verbaasde me nog meer.  

De avond beginnen we met een zoektocht naar een slaapplaats. Ooit jaren terug sliep ik naast de tukhut in Sy op de camping, maar dit is inmiddels een bejaarde caravancamping geworden met een chagerijnige bazin. Het wel erg kleine tentenveldje staat vol met autos en dus geloven we het wel. Na een korte wandeling om de rotsen even te bekijken, gaan we terug naar Bomal. Daar wordt de camping gerund door een stel Amsterdamse mensen, die ons een groot grasveld bieden waar we vrij keus hebben, niet slecht. De douches zijn ook prima, en bij de dames splinternieuw. De heren wordt dit najaar nog aangepakt, dus dat beloofd er goed te worden. 

We eten in Bomal in zowat het enigste Motel/Taverne/Restuarant dat open is. De bediening is erg goed en het eten valt niet tegen. Na de nodige biertjes slapen we heerlijk in ons tentje tot we door de stralende zon worden wakker gebrand.

De zondag komen Suan en Heidi ons vergezellen en klimmen we opnieuw wat routes in Bomal. Ikzelf probeer nog even Lothar, maar kan echt geen motivatie opbrengen. Daarbij heb ik al wat spierpijn opgelopen dus doe ik het wat rustig aan. Ik klim nog wel Plaisir des Fables, 7a+  toprope, dat scheelt een hoop. Als afsluiter klim ik samen met Suan toch nog Jouisance non controlee, 7b. Wel een herhalingsoefening, maar toch een leuke en goed te doen 7b. Als je tenminste de crux weet uit te puzzelen. Na een durrum mixted rij ik in mijn eentje terug naar huis. Toch heerlijk om weer een weekend weg te zijn geweest. Hopelijk hebben we nog een goed najaar. 

6 Responses to “Bomal”