Vrijdagavond na een dag stressen op het werk laat ik de boel de boel en rijd richting Den Bosch. In Den Bosch staat een dampende pizza op me te wachten en onder het hongerige oog van Harry werk ik deze weg. Heidi komt na een korte file ook aan en het inladen kan beginnen. Tegen 19:30 rijden we weg richting Arco. Zo tegen een uur of 1 hebben we het wel gehad met rijden en checken we in het door Suan gereserveerde hotel in. Ahum helaas. We zoeken wat af en na een half uur besluiten we maar verder te karren. Na nog eens een korte zoektocht naar een camping in Oostenrijk rijden we toch maar door naar Arco waar we om 7:45 aankomen. Stipt 8:00 gaat het hek open en kunnen we de tent opzetten en snurken we tot een uur of 13:00 wat bij. Dan is het op naar Massone, lekker dichtbij en toch rotshakken. MEGA druk natuurlijk wat anders op een zaterdag, uiteindelijk warmen we op in een 6c die erg stevig aanvoelt. Is het de afgeklommen rots of de lange rit, we weten het niet.
Verder proberen Suan en ik de route Red Rocks waar toch wel wat stevige passen inzitten die niet zomaar opgelost worden door ons, het zal de lange rit wel zijn.
Tegen de avond komen Elly Marco en Rudy ons op de camping vergezellen en samen gaan we in Arco lekker wat eten.
De dag erna rijden we naar La Gola, na opwarmen in wat 6a’s duik ik in Roulette Rusia die me onsight lukt (tandvleesje) 
Ook Rudy en Heidi proberen de route. Suan heeft zijn zinnen op een andere sector gezet en samen klimmen we daar in een 2e poging Danza Macabre een stevige maar supermooie lijn. Dan is het tijd om eens een 8a te proberen, maar de route Destino Fatale wordt ons toch fatale, te moeilijk.
Na weer een nacht slapen is Nago aan de beurt, dit is eigenlijk een rustdag maar omdat je nou eenmaal niet kunt rusten als je supermooie rots binnen handbereik hebt, toch weer geklommen. Rudy tijgert tot 4x toe door zijn 7b project maar helaas moet ie daar een keer voor terug komen.
Ikzelf ben echt toe aan rust en ben blij dat ik de ketting in een 7a+ haal. Al kost het me 89 bloks.
Heidi en later ook Elly wandelen schijnbaar zonder al te veel problemen door de route. En dan hebben vrouwen geen betere techniek dan mannen, hmmm….
De dag semirust lijkt ons goed gedaan te hebben en de volgende dag klimmen we er op los in camarette een nieuw gebiedje voor ons allen. Erg leuke en afwisselende rots waar een ieder wat kan vinden. Van makkelijk spul tot zware licht overhangende routes er zit vanalles. En omdat het waarschijnlijk eens stukje te ver lopen is voor de italiaantjes is de rots hier duidelijk wat ruwer dan de afgelopen dagen. Heidi klimt alweer op topniveau en klimt net niet een 7a+ uit. Zowel ikzelf als Suan hebben al de grootste problemen met opwarmen en de moeilijkere routes die we proberen blijken toch wel weer erg moeilijk te zijn. Dus geen mooie 7c om op het lijstje bij te schrijven dit keer.
In Arco dan weer heerlijk aan het ijs.
De dag erop rusten we voor het eerst, een dag vol shopping en wat siteseeing in Riva.
Om de veel te dure maffia camping wat te compenseren kopen we ons scheel aan klimmateriaal. De bever zal jaloers zijn als je ziet hoeveel hier aan klimspul wordt omgezet. De touwen zijn in de aanbieding en liggen tot 2m hoog opgestapelt. Aan de kassa rinkelt het continu met verkoop van setjes, gordels, touwen, kleding, en wat al niet meer aan buitensport en klimmateriaal.
uiteindelijk vertrekken we met een totaal aan o.a. ca. 40 nieuwe setjes, wat zekerapparaten, een rugzak, slinges, karabiners, stoeltjes, klimschoenen en kleiding.
Dan op het terras in Riva uitrusten van al dit gewinkel.
De volgende dag heeft ons de rust goed gedaan en klimmen we opnieuw in Massone.
Het is eigenlijk ook Suan’s verjaardag vandaag ( 2 mei ) en we klimmen wat in Massone.
Nabij de groeve klim ik de route Tropo Leicht 7b+ in de 2e poging, Suan helaas net niet.
Opnieuw gaan we naar Massone de dag erop.
Gefrustreerd proberen we tot 4x toe Cannabis 7b+ uit te klimmen wat niet wil lukken. 2 grepen voor het einde worden we uit de wand gespuugt. En dat terwijl we eigenlijk voor de route pilotwings dachten te gaan die 7c staat gewaardeerd.
Revange nemen we de dag daarna maar niet, we schakelen een versnelling terug naar een 7b, op onze laatste klimdag verwachten we niet al teveel mooi prestaties meer van onszelf, en gunnen we ons een 7b. Maar helaas is dat weer eens niet het geval. Suan klimt als eerste de route epilogue 7b, die sinds mijn laatste bezoek verlengt is tot bijna 40m. In de flash kom ik er bij de verlenging uitzetten en een 2e poging geloof ik wel.
Dan probeer ik mijn 9 jaar oude project Beach Boys te klimmen. Maar ook hier strand ik onder de top. Suan weet met wat tips de route toch Flash te klimmen en houdt zo onze eer hoog. Na nog wat prustwerk in een overigens best mooie 8a+ (fuego) maar duidelijk niet in een snelle poging te doen na een week hakken stoppen we onze gordel en schoenen weg en is het gedaan met het klimmen deze week.
Na een laatste shopsessie en ijs rijden we dan zondagmorgen terug richting Nederland.
Ondanks een lekke band en wat file vanwege Michael Shumacher die de nurnbergring wint, zijn we allemaal nog voor middernacht thuis.
Een heerlijke en supergezellige week die weer voorbij is.
Op naar de volgende trip.