Nederland is niks meer gewend: ijs tijd of terug in de tijd?

Het opkomende broeikaseffect?!
Gister heb ik een rare situatie in Nederland meegemaakt die denk ik sinds lange tijd niet is voorgekomen: namelijk dat je ergens ‘gestrand’raakt en dat je geen kant meer op kan.

Gister middag, om half 1, verliet ik het mooie Nijmegen. Door de wind fietste ik naar het station op weg naar Zwolle waar ik belangrijke documenten moest ophalen bij de gemeente. Daarna zou ik naar een feest in Deventer gaan.
Naar gelang de treinrijs vorderde, vorderden ook de sneeuwvlokken die uit de lucht neerdaalden. In Zutphen aangekomen konden we niet meer verder met de rechtstreekse trein naar Zwolle. In Zutphen was koning winter al de hele dag bezig geweest. Ik moest echter wel echt naar Zwolle toe. Ik belde mijn vader, die 7 kilometer van Zutphen af woont, om te kijken of die mij kon ophalen en zo naar Deventer kon brengen zodat ik met de trein verder zou kunnen gaan. Helaas, over dat kleine stukje met de auto had mijn vader ‘slechts’ 2 uur!! over gedaan!

Ik nam maar de trein naar Apeldoorn om van daar de trein naar Deventer te nemen. Aangekomen in Apeldoorn bleek dat koning winter hier woedend was geworden: dikke wind en sneeuw maakten mijn lichaam niet zo vrolijk om het warm te houden. De treinen naar Amersfoort en Deventer gingen niet dus nam ik maar de trein weer terug naar Zutphen.
Weer terug in mijn jarenlange ‘leefstad’ probeerde ik mijn moeder te berijken om zo met haar naar mijn ouderlijk huis te gaan. Helaas, ik had haar net gemist. Ik belde Breg op om te horen hoe het haar verging met de treinrijs van Leeuwarden naar Zutphen. Bij haar ging het goed tot Deventer en toen is ze maar omgekeerd. Mijn moeder had ondertussen vernomen dat ik in Zutpgen stond en ze was wederom teruggekeerd. Weer hadden we elkaar echter misgelopen: ik stond namelijk alweer op het station en het hele mobiele netwerk lag natuurlijk plat!

Krijg nou het heen en weer dacht ik, ik ga gewoon terug naar Nijmegen. Ingestapt in de trein… maar toen…. bzzz flits bzz. Lichten aan en uit. Omroep: ‘Vanwege kapotte bovenleidingen en het uitvallen van stroom is er op dit moment helemaal geen treinverkeer meer mogelijk in Zutphen!’

Niet getreur, ik ken nog aardig wat mensen in Zutphen die zo goedaardig zijn mij op te vangen voor een winsterse nacht. Ik liep richting Marco; (een vriend), ik belde aan maar hij was er niet. Toen bedacht ik met mijn geniale hersenpan die wat afgekoeld was door het lopen in de winderige sneeuwbui, dat de moeder van Breg wel zeker thuis zo zijn en mij ook wel kon opvangen. Ik belde aan, en jahoor, daar was ze: alleen de verkeerde dochter dan. Daar aangekomen, ondertussen was het half 6, zagen wij een raar soort licht: iets van het NOORDERLICHT?!! Later hoorden we dat het een electriciteitsmast was die was omgevallen en op de brug naar Eefde was terecht gekomen! Gelukkig was mijn moeder daar net langs geweest, welliswaar na een uur onderweg te zijn geweest maar goed.

Bij de moeder van Breg heb ik kunnen genieten van de warmte in een huis en heerlijke pannenkoeken.
De volgende ochtend, het was alweer aan het sneeuwen, liep ik richting Marco om toch even bij hem een kopje thee te doen. Daarna kon ik weer met de trein richting Nijmegen.

In Nijmegen aangekomen pakte ik mijn fiets en fietste ik met langzame tred richting mijn huis: door de sneeuw.
Deze avond sneeuwt hel al geringe tijd aan een stuk door. Het is een prachtig gezicht: ik houd van sneeuw maar toch zet ik mijn vraagtekens bij de bedoeling van koning winter. Is dit een normaal vershijnsel? Ik bedoel, 3 weken terug was het nog zulk mooi weer om buiten in Belgie te gaan klimmen, en nu sneeuwt, waaid, regent onweert het zo erg dat we niet eens meer naar huis kunnen!
Ik vind het wel iets hebben: zoiets bizars om niet eens normaal met de trein en auto naar je bestemming te kunnen. Het zet je echter wel erg aan het denken: wat zijn wij afhankelijk geworden van onze mobiliteit!
Men moet rekening houden met meer van zulk soort extreme weersomstandigheden: het broeikaseffect zal zich laten blijken geholpen door onze uitlaatgassen en onze verstikkende, vervuilende activiteiten.
Het zal mijn taak worden om mensen zich hiervan bewust te maken en na te laten denken over onze activiteiten wat betreft milieu en natuur.

Morgen was ik van plan om te gaan klimmen maar misschien kan ik maar beter mijn sneeuwpopbouw capiciteiten gaan praktiseren?

Met groeten uit de Nijmegse wondere witte wereld!