Jeroentjes blog

Archive for March, 2008

Vrijdag avond vertrek ik richting Eindhoven, om op zaterdagochtend te kunnen vliegen naar Marseille. Vliegtuig, huur autos, huisje, alles was geregeld voor een week klimmen met Suan & Heidi + Ian, Erik & Patries en de laatste paar dagen ook nog Marco & Elly + Sepp. Dat pakt een beetje anders uit…

Marco en Elly zetten ons af op Eindhoven airport, zij komen donderdag pas naar Toulon. Een half uurtje later kunnen we ze weer opbellen om ons op te komen halen. De vlucht is geannuleerd. Shit… En nu? In de rij staan bij de Ryanair desk om wat nieuws te krijgen. Eindelijk aan de beurt; De vlucht van morgen zit ook vol. We kunnen ons geld terugkrijgen als we willen. Maar ja dan zitten we nog niet in Marseille. Na wat gebakkelei besluiten we om de 1200 km met de auto te gaan doen. Beetje meer reistijd dan verwacht, maar met een formule 1 hotelletje onderweg zeker goed te doen. Uit eindelijk zijn wel om 12 uur onderweg en aan het begin van de middag de volgende dag op de plaats van bestemming, ons huisje van Gites de France vlakbij Toulon en de twee grootste klimgebieden in de buurt Cimaï en Baou.

Baou is bijna net zo mooi als Cimaï. De haken staan we wat verder uit elkaar (zeker op de klassieke routes) De aanloop is wat langer maar nog goed te doen. En het is nog stiller dan in Cimaï. Waar je in Cimaï de weg nog een beetje hoort, hoor je in Baou alleen de wind.

Cimaï bevalt mij van de twee gebieden wel het beste. Mooie routes, relaxte omgeving en modern behaakt. Ondanks een vinger blessure kom ik tot prestaties op mijn niveau. En uit eindelijk nog naar huis met veel mooie routes op zak en zelfs een 6b OS, 6b+ en 6c in de tweede poging. Niet gek voor een vakantie waarvan je verwacht alleen maar 6a’s te kunnen klimmen.

Een kleine selectie van de foto’s

Vandaag mijn tas vast ingepakt. We vliegen met Ryan air. Ik kan jullie vertellen dat het niet de ideale maatschappij is. Cheapo el cheapo natuurlijk dat wel, maar probeer eens acht kilo touw en setjes, wat kleren etc in 15 kilo bagage te krijgen. Daar in tegen mag je wel 10 kg (!) handbagage meenemen. (heeft iemand al eens geprobeerd zijn setjes mee te nemen als handbagage? Ik doe het toch maar niet.) Anyway mijn hand bagage zijn nu al mijn kleren en de climbing gear zit straks onderin het vliegtuig. Prima, maar wat een gedoe.

Als laatste training besloot ik nog een beetje te boulderen bij gebrek aan een klimmaatje. Dat was niet zo’n goed idee. Pijn in mijn vinger na de sessie en eigenlijk niks bereikt. Een 6b boulder in de 3e poging was zo’n beetje de max, en zoals gezegd meer pijn in mijn vinger dan een aantal dagen er voor. Er zijn betere voorbereidingen geweest voor een klimvakantie.

We gaan zo wie zo. ‘t Is daar 25 gr, en vermaken zal ik me ook wel.

Laterz.

Dat was lang geleden dat hier iets nieuws stond. De verhuizing, de winter, de nieuwe baan stonden het klimmen allemaal een beetje in de weg. Vervolgens bij het gebrek aan een vaste klimmaat me helemaal toegelegd op de ‘winterdisipline’, boulderen. Een klein halletje in Brussel en de hal in Leuven (vlak bij mijn werk) werden de vaste hangplekken, tot drie weken geleden. Daar ging het mis, knap zei de vinger. Nu krabbel ik weer terug in vorm en er is een beetje haast bij want de vakantie staat voor de deur. Op mijn verjaardag vertrekken we richting zuid frankrijk.

Vandaag geklommen in Steeppart. Was tof en ging best goed. In klimmen in een route die ik normaal altijd deed toe ik zonder pijn klom. (5c) Tja de kracht is er natuurlijk wel maar de vinger valt een beetje tegen. ‘t Trekt een beetje een beetje pijn, je kent het wel. Daarna 6a in de overhang. Dat gaat een stuk beter. Blijkbaar toch het feit dat de vinger koud was in die 5c telt goed mee in de hoeveelheid pijn. De rest van de middag klim ik alleen maar 6a’s en een 6b. Allemaal probleemloos. Zelfs een 6 op de vertikale wand op kleine (relatief kleine) greepjes een knijpers gaat goed. Als ik dan moet stoppen omdat ik naar huis toe moet (ik zou op 6 uur weer in Brussel zijn) ben ik eigenlijk nog niet moe. Dat geeft hoop voor de vakantie. Met nog een week van herstel en rustig trainen voor dat we gaan, zie ik het best rooskleurig te gemoet.