Jeroentjes blog

Archive for March, 2009

Let the pictures do the talkin’. Inclusief een heel klein beetje klimgevoel. Read the rest of this entry »

Tja op 11 maart schreef ik dat het 2 weken zou duren volgens de docter.

Als ik vervolgens 2 weken later voor de deur van de docter sta, weet ik natuurlijk dat dat niet meer mogelijk is. De pijn is nog steeds aanwezig, zij het in een duidelijke lichtere vorm. Maar klimmen is uitgesloten. Klaarblijkelijk een duidelijk geval van miscommunicatie. De docter vertelt dat het totale herstel zo’n 4 tot wel 6(!) weken in beslag kan nemen. Vooral niet klimmen, en 2x per dag de ’stomme’ oefeningentjes blijven doen. Dat is het advies, verder geduld hebben. Binnen 5 minuten sta ik weer buiten, een illusie (als die er al was) armer, en toch wat kennis vergaard.

De oefeningen deed ik voorheen net tot aan de pijngrens. Ik wilde de spieren voelen werken zeg maar, op de zelfde manier als bij een normale kracht oefening. Dat was absoluut niet noodzakelijk, en zelfs verkeerd. Het doel van de excentrische contracties is enkel de doorbloeding te verbeteren, zodat er sneller herstel optreedt. Hetzelfde geldt nu ook voor het stretchen na de oefeningen.

Ondanks de misère van hier boven, ook nog leuk nieuwz van een tripje.

Het lijkt al langer geleden dat ik mijn vorige berichtje plaatste. Duren de dagen als je niet klimt soms langer dan andere dagen. Het voelt in ieder geval wel zo. Maar daar gaat het niet over nu. Dit berichtje moet gaan over vooruitgang. En gelukkig voel ik al iets dat een beetje lijkt op resultaat. Of dat nu al door de voorgeschreven oefeningen komt of de rust dat valt niet echt te zeggen. Ik kan in ieder geval al iets meer bovenhands dingen oppakken.

De osteopaat heeft drie mooie oefeningen voorgeschreven. Elke oefening bestaat uit een herhaling van excentrische contracties (eng) van de spier. De concentische contracties tijdens deze oefening worden met behulp van de andere hand tot een minimum beperkt.

Ik kan niet wachten op het eindresultaat.

Na de daagjes Bomal en Comblain, maandagavond toch nog naar de hal om een beetje te boulderen. Ik voel me nog volop fit voor nog een dag klimmen. De zeurderige pijn, die ik al een paar weken in mijn elleboog voel, lijkt met klimmen geen problemen op te leveren. En ook die avond gaat het nog prima.

Eén dag rust en woensdag weer. Dan lijkt het mis. In 6a boulders kom ik niet boven door de pijn en de volgende dag beginnen de problemen pas echt. Ik kan niks bovenhands oppakken. Een boek uit een tas trekken lukt niet eens. What the F#@! is dit nu. Dit heb ik nog nooit gehad. Misschien te veel, te hard geklommen.

Eén week verder en geen noemenswaardige vooruitgang, toch maar een afspraak gemaakt met een klimmende osteopaat. Zijn conclusie vandaag is twee weken niet klimmen en oefeningen doen. Daarna mag ik terugkomen en dan zien we verder.

Een wijs man zei ooit tegen mij: Het vervelenste aan klimmen… Is niet kunnen klimmen.

Twee weken… pffff Krijgt tie weer gelijk.

Zondag weer mooi weer. Delph krijg ik helaas niet mee naar de rotsen, dus ik stap alleen in de auto naar Rochers de la Vierge, in Comblain la Tour. Dit gebiedje is volledig gesaneerd en ligt er prachtig bij. Read the rest of this entry »