Jeroentjes blog

Archive for July, 2009

Het is vrijdag en het werken is gedaan. Op weg naar huis rijd ik langs de klimhal. Niet om te klimmen want dat mag ik nog steeds niet van de docter. Even het geheugen van de lezers opfrissen;

Eind Februari heb ik een tenniselleboog opgelopen door het klimmen. Ik heb vervolgens een tijdje rustig aan geprobeerd te doen in combinatie met een bezoek aan de osteopaat, maar dat mocht niet baten. Een algehele stop leek de enige oplossing. Via mijn huisarts kwam ik in contact met een docter die laser behandelingen doet voor aandoeningen zoals de tenniselleboog. Drie bezoeken beloofde de docter me en dan is het klaar, 3 laser behandelingen en 2x een vitaminen injectie. Ongelofelijk dacht ik. What is de catch? Wat voor alternatief heb ik ondertussen? De eerste twee dagen na elke behandeling waren pijnlijk. Niet ondragelijk, maar een zware zeurderige pijn die niet wilde aflaten. Na de derde behandeling kwam natuurlijk de aap uit de mouw. “Nu houd je 2 maanden rust en dan max 5c gaan klimmen”, hoor ik de docter in het frans zeggen, “bijvoorkeur alleen buiten klimmen”. Dat laatste was geen straf maar 2 maanden niet klimmen, dat zal zwaar zijn.

Nu, één maand en één week na de laatste behandeling stap ik binnen in een uitgestorven klimhal om een paar gerepareerde schoenen van Werner af te geven. Wat wil je ook, het is 30 graden buiten en binnen in de hal is het niet veel koeler. Eén persoon trotseert de warmte. Het is Siem, mijn boldermaatje. Bij het zien van de grepen en routes kan ik het natuurlijk niet laten om de elleboog situatie een beetje op de proef te stellen en tegelijkertijd mijn klim hunkering te bevredigen. Zonder klimschoenen doe ik 2 à 3 4-tjes, een 5-tje, een kleine 6 en een paar hardere passen in een 6b/c achtige bolder. Boven mijn verwachting gaat alles gaat zonder pijn en na een half uurtje prutsen zetten we ons aan de bar met de gedachte: “Hoe zal dat morgen aanvoelen?”.

Zaterdag morgen iets te vroeg wakker na een avondje doorzakken met Christophe maar zonder pijn in mijn elleboog en met een gezonde spierpijn in mijn schouders. Conclusie; Hopeloos uit vorm dus, maar het beginpunt van mijn klimseizoen lijkt nu dichter dan het ooit was gedurende de afgelopen 4 maanden. Dit geeft hoop voor een al lang geplande vakantie die over een week begint.