Jeroentjes blog

5 maanden lang heb ik niet tot nauwelijks geklommen door de problemen in mijn elleboog. Wat begon als een klein pijntje is uitgegroeit tot een lang slepende blessure. Sinds twee weken ben ik weer heel rustig begonnen met buiten eenvoudige routes te klimmen. (max 6b) En de vooruitgang bleef. Mijn elleboog voelde sterker en sterker en ook met dingetjes rond het huis kon ik steeds meer doen. De motivatie was weer helemaal terug. Precies op tijd ben ik weer redelijk fit voor onze geplande vakantie in september. Tot gisterenmiddag…

Petje en ik hebben afgesproken in Mozet, en Delph zou wat later komen. Om 3 uur staan we op de parking. Ik voel me een beetje moe maar dat verdwijnt vast als we beginnen met klimmen. Eerst opwarmen in een mooie, voor de graad gemakkelijke, 5c (vlooi) die begint op de pijler en dan overgaat op de hoofdwand. Vlooi is een van de meest kenmerkende routes van Mozet, en ik had hem nog nooit gedaan. De tweede route, ook een 5c (Luis) is iets fysieker lijkt het, maar in die graad mag dat nog geen probleem zijn. Ik klauter naar het eerste setje en pak, met gestrekte arm, touw om te gaan klippen en ik voel het fout gaan. Ik klip nog wel maar als ik de greep vervolgens weer vastpak om door te klimmen voel ik dat het echt weer helemaal mis is. Ik kan niks meer. #@§%, de #@§%. In één stomme beweging ben ik van klimmaatje gedegradeerd tot belaybuddy, en niet eens door een klimbeweging.

Petje klimt natuurlijk wel verder en tikt een aantal routes van zijn todo list, waaronder Lynx (6c), Merel – rechts (6c+) en Boa (7a). Ik kom met een beetje pijn boven in Slang (4). Bang om het nog erger te maken, durf ik vervolgens niks meer te doen. Als Delph komt hang ik nog wel een toprope-je voor haar in de route Meiklokje en ook dat gaat zonder problemen. Tja 4-tjes klimmen is ook wel grappig, maar weinig motiverend als wilt werken naar je oude niveau.

Vandaag bij het wakker worden is de teleurstellig opnieuw groot. Stiekem toch hoopte ik dat het beter zou aanvoelen na een nacht rust. Niks is minder waar, de arm is stijf en zeer pijnlijk bij bewegen. Ik weet, er zijn veel ergere dingen die gebeuren in de wereld, maar nu voel ik me zo triest. Weg met de vakantie plannen, weg met de motivatie.

Wie heeft er tips voor docters, behandelingen of toffe klimloze vakantie bestemmingen?

Alles is welkom!!!

One Response to “Wat nu?? Tips gevraagd!!!”